Wspólnota Odnowy w Duchu Świętym przy parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku istnieje od grudnia 2013 roku. Powstała jako owoc Rekolekcji Ewangelizacyjnych Odnowy, które odbyły się w naszej parafii od października do listopada 2013 roku. Wspólnota liczy 50 osób.  Wspólnota nosi imię "Odnowieni Miłością". Każda osoba z naszej wspólnoty czuje się odnowiona Miłością, którą jest Jezus Chrystus.           Celem Wspólnoty jest odnowa życia duchowego członków przy pomocy i łasce Ducha Świętego, służąc jednocześnie innym osobom charyzmatami, którymi zostaliśmy obdarowani. Cechą charakterystyczną Wspólnoty jest trwanie w uwielbieniu Jezusa Chrystusa, którego przyjęliśmy do naszego życia jako naszego Pana i Zbawiciela oraz świadczenie codziennym życiem w naszych rodzinach, miejscach pracy o Jego Miłości i Obecności w naszym życiu.

            Trwając w naszej Wspólnocie, pogłębiamy swoje życie w Chrystusie poprzez wspólną modlitwę, rozważanie Słowa Bożego, słuchanie konferencji. Bierzemy też udział w rekolekcjach, dniach skupienia, adoracjach, procesjach oraz jeździmy na weekendy formacyjne do Suraża.

            Spotykamy się raz w tygodniu na spotkaniu modlitewnym, raz w miesiącu mamy wspólnotową Adorację Najświętszego Sakramentu, a raz w miesiącu spotykamy się wspólnie ze wszystkimi wspólnotami Odnowy Białostockiej na Mszy św. w kościele pw. św. Jadwigi.

Liderem naszej wspólnoty jest Katarzyna Dolistowska,  a opiekunem duchowym ks. proboszcz Jerzy Marcin Sokołowski

Jako wspólnota bierzemy czynny udział w życiu Odnowy Białostockiej:

-podejmujemy: służbę liturgiczną na Mszach świętych, uroczystościach kościelnych, posługę muzyczną, modlitwę za Rekolekcje Ewangelizacyjne Małżeństw;

-bierzemy udział w Ewangelizacji Miasta, współorganizujemy Bezalkoholowy Bal Sylwestrowy, mamy dyżury w kuchni oraz sprzątamy w Domu Rekolekcyjnym w Surażu

Mamy też czynny udział w życiu naszej parafii:

-pomagamy przy organizacji rekolekcji parafialnych, raz w miesiącu sprawujemy służbę liturgiczną podczas niedzielnej Mszy świętej parafialnej oraz w każdy wtorek miesiąca przed spotkaniem modlitewnym

-pomagamy przy organizacji procesji Bożego Ciała, uroczystości Trzech Króli, Drogi Krzyżowej ulicami parafii oraz innych uroczystości naszej parafii.

 

Historia Odnowy w Duchu Świętym w Polsce

Początki Odnowy w Duchu Świętym w Polsce sięgają 1975 r. Rok ten w Ruchu Światło – Życie został obwołany rokiem Ducha Świętego i dużo modlono się wtedy o Nową Pięćdziesiątnicę. Zdarzały się pojedyncze przypadki doświadczenia wylania Ducha Świętego na poszczególne osoby.

W 1977r. ks. Bronisław Dembowski wrócił ze Stanów Zjednoczonych i został rektorem kościoła pod wezwaniem św. Marcina w Warszawie przy Piwnej. Podczas spotkania w warszawskim KIK, gdy dawał świadectwo swojego przeżycia Odnowy w Stanach, ktoś zapytał, czy myśli o utworzeniu grupy modlitewnej? Odpowiedział, że nie, ale gdyby ktoś chciał się spotykać i wspólnie modlić, to jest gotów. Z sali padło kolejne pytanie: gdzie i kiedy mogłoby się odbyć pierwsze spotkanie? Ks. Dembowski podał termin i ku jego przerażeniu tego dnia pojawiło się ok. 20 osób. W taki m. in. sposób powstawały pierwsze grupy modlitewne.

W 1977r. w Izabelinie zorganizowane zostało pierwsze spotkanie osób, które doświadczyły łaski Odnowy. Byli to ludzie z różnych rejonów Polski: z Poznania, Warszawy, Katowic, Białegostoku. Dwa lata później nastąpiło spotkanie w Magdalence, podczas którego podjęto próbę koordynacji działań powstających grup Odnowy, a od 1981r. z powstałego wcześniej Zespołu Koordynatorów wyodrębniono Zespół Pastoralny, Sekretariat i odpowiedzialnych rejonowych.

Obecnie Zespół Koordynatorów zamierza przekształcić się w stowarzyszenie kościelne erygowane przy Konferencji Episkopatu. Odchodzimy też powoli od struktury rejonowej, ku strukturze diecezjalnej, aby każda diecezja miała swojego koordynatora.

W historii Odnowy można wyróżnić pewne etapy. W pierwszym okresie Odnowa wychodziła z „podziemia”. Pewne charakterystyczne dla niej formy, jak modlitwa językami, proroctwa, czy też silniejsze doświadczenie obecności Pana Boga, były kontrowersyjne. Z biegiem czasu, dzięki głosom aprobaty ze strony Kościoła, osoby z Odnowy nabywały coraz większej pewności co do swoich duchowych doświadczeń i były bardziej otwarte na dzielenie się nimi z innymi.

Aprobata ta nie była jednak z początku jednoznaczna, dlatego nie wszystkie grupy modlitewne były jawne.

Na początku koncentrowano się przede wszystkim na doświadczeniu Pana Boga i charyzmatach. Bardzo często używano wtedy nazwy Odnowy Charyzmatycznej. Potem coraz mocniej uświadamiano sobie, że dużo ważniejszy niż charyzmaty jest sam ich Dawca i stąd coraz częściej używano nazwy Odnowy w Duchu Świętym.

Odnowa powstała jako pewne przeżycie duchowe i ci, którzy go doświadczali, zaczęli stawiać sobie pytanie: Co jest istotą tego doświadczenia i dokąd ono prowadzi? Jest to bardzo charakterystyczne dla Odnowy; że nie ma w niej jakichś wyraźnych kierunków działania wynikających z ludzkiej pomysłowości, lecz jest raczej ciągła refleksja nad działaniem Pana Boga i odczytywanie znaków sugerujących kolejne etapy (zaangażowanie się w liturgię Kościoła, w życie parafialne, w posługę modlitwą wstawienniczą, w ewangelizację).

Pierwszą formą ewangelizacji stosowaną w Odnowie były seminaria Odnowy w Duchu Świętym, zawierające podstawowe orędzie ewangelizacyjne – kerygmat. Inną formą były świadectwa indywidualne. Wreszcie przychodzi i to zrozumienie, że trzeba jeszcze bardziej radykalnie wychodzić do ludzi z ewangelizacją. Ojciec Święty potwierdził tę intuicję mówiąc, że trzeba dziś chodzić od domu do domu, od drzwi do drzwi, tak jak to czynią Świadkowie Jehowy. W Odnowie pojawiło się dużo programów ewangelizacyjnych, rekolekcji i spotkań, a także Mszy św. połączonych z posługą uzdrawiania.

Odnowa zrodziła się nie z jakiegoś ustanowienia przez hierarchię, lecz była ruchem oddolnym. To spowodowało, że zmieniał się tradycyjny układ pasterz – owce, w którym tylko ksiądz miał określać, co mają robić wierni. Zaczęto dostrzegać inicjatywy wiernych świeckich. Myślę, że wiele ruchów może bardzo pomagać w kształtowaniu się nowej, posoborowej struktury Kościoła, gdzie laikat nabiera bardziej partnerskiej roli w stosunku do hierarchii, nie przez to, że osłabia jej rolę, ale że podejmuje starania o budowanie i rozwój Kościoła. Inicjatywy oddolne bardzo często pochodzą od Ducha Świętego i by Kościół mógł zajaśnieć całym swoim bogactwem, trzeba by się rozwijały w poddaniu hierarchii.

Charakterystyczne dla Odnowy jest to, że formacja nie jest jednolita. Podczas gdy doświadczenie Pana Boga jest czymś wspólnym i jednoczącym, poszczególne grupy szukają dalszej formacji w oparciu o konkretną duchowość. Bardzo się cieszyłem, gdy po pewnej serii rekolekcji w Magdalence klerycy franciszkańscy powiedzieli mi z pewnym niepokojem, że chcieliby robić seminaria Odnowy bardziej po franciszkańsku. Odpowiedziałem, że właśnie o to chodzi, żeby wydobyć z bogactwa ich zakonu to, co jest skarbem dla całego Kościoła. Jeśli już mówimy o dalszej formacji, to warto wspomnieć o pojawiających się gdzieniegdzie wspólnotach życia (nurt ten najbardziej rozwija się we Francji).

Trudno jednoznacznie określić, ile osób jest dziś zaangażowanych w Odnowę, ponieważ jest to rzeczywistość, która się ciągle zmienia i wszelkie próby liczenia nie są precyzyjne. Można by mówić o 40 – 60 tys. osób regularnie spotykających się w grupach. Można też patrzeć na liczebność Odnowy pod kątem corocznych Czuwań Odnowy na Jasnej Górze. W ubiegłym roku zgromadziło się tam ok. 200 tys., ale nie wszystkie te osoby były w sensie ścisłym członkami Odnowy.

 

Historia Odnowy w Duchu Świętym w Archidiecezji Białostockiej

Początki Odnowy w Duchu Świętym na terenie Diecezji Wileńskiej w Białymstoku, a obecnie Archidiecezji Białostockiej sięgają 1977r. Dokładnie 1 stycznia 1977r. w Józefowie k/Warszawy, na Oazie modlitwy prowadzonej przez ojców Jezuitów, Odrodzenie w Duchu Świętym (Chrzest w Duchu Świętym) przeżyły: K. Skwarko,  I. Rybińska, E. Fiedorczuk, G. Mieleszkiewicz, A. Mieleszkiewicz, B. Stojak oraz kleryk Stanisław Wysocki. Uczestnicy tego wydarzenia podkreślają, że po powrocie do Białegostoku jakaś siła wewnętrzna pchała ich do tego, aby spotykać się razem na modlitwie.

Pierwsze spotkanie modlitewne odbyło się dnia 5 stycznia 1977r. w domu prywatnym. Inicjatorkami spotkania były: Krysia Skwarko, Irenka Rybińska oraz Wandzia Kozioł. One też stanowiły zalążek pierwszej grupy Odnowy w Duchu Świętym, która zaczęła spotykać się w Kaplicy Akademickiej w parafii św. Rocha. Z czasem grupa już około trzydziestu osób przeniosła się do kaplicy przy ul. Poleskiej i przyjęła nazwę „Jan Chrzciciel” (obecnie „Jan Apostoł”). W 1979r. powstała grupa modlitewna w Wyższym Seminarium Duchownym w Białymstoku. Rok 1980 zaznaczył się wielkim powiewem Ducha Świętego: zaczęły powstawać nowe grupy i w grudniu było ich już dziewięć. 

Pierwszym kapłanem, który zaangażował się w Odnowę był ks. Stanisław Szczepura (wówczas duszpasterz akademicki), który do dziś uczestniczy w spotkaniach grupy „Jan Apostoł”. Kolejni księża, którzy byli koordynatorami duchownymi w Archidiecezji Białostockiej to: ks. Stanisław Szczepura (1977-1980), ks. śp. Wojciech Pełkowski(1980-1988), ks. Mieczysław Olszewski (1988-1998), ks. Andrzej Brzozowski (1998-2008), ks. Krzysztof Herman (2008-2014). Obecnym koordynatorem duchownym jest ks. Jarosław Ciuchna (od 2014r.).

Pierwszym koordynatorem świeckim rejonu północno-wschodniej Polski, który obejmował Diecezję Wileńską z siedzibą w Białymstoku, Diecezję Ełcką, Diecezję Łomżyńską i Diecezję Drohiczyńską był Adam Szczepanowski (1987-1995). Kolejnymi koordynatorami świeckimi byli: Danuta Zajkowska (1995-2003), Anna Tyszka (2003-2009), Bożena Szczepanowska (2009-2010), Monika Wasiluk (2010-2012), Danuta Zajkowska (2012-2014). Obecnym koordynatorem świeckim jest od 2014r. Bożena Krzywicka.

Obecnie w Archidiecezji Białostockiej istnieje 25 grup (wspólnot). Zaangażowanych jest w nich łącznie ok. 500 osób. W grupach tych przewodzą świeccy liderzy, a opiekę duchową sprawują księża wyznaczeni przez proboszczów w poszczególnych parafiach.

         Członkowie grup Odnowy uczestniczą w cotygodniowych spotkaniach modlitewnych, których celem jest głównie oddawanie chwały Bogu i słuchanie Jego Słowa. Wejście na drogę formacji i wzrostu dokonuje się w grupach Odnowy przez Rekolekcje Ewangelizacyjne Odnowy (REO). We wspólnotach podejmowana jest formacja poprzez konferencje, spotkania w małych grupach dzielenia, uczestnictwo w „dniach skupienia”, stacjonarnych rekolekcjach weekendowych, rekolekcjach wakacyjnych w naszym domu rekolekcyjnym w Surażu lub innych ośrodkach rekolekcyjnych Odnowy w Duchu Świętym ewentualnie w innych rekolekcjach np. ignacjańskich.

Celami naszego uczestnictwa w Odnowie w Duchu Świętym są:

§  szukanie i odnajdowanie Woli Bożej, czyli właściwej drogi życiowej prowadzącej ku Panu Bogu, przy wsparciu braci i sióstr ze wspólnot,

§  ewangelizacja, która dokonuje się głównie przez prowadzenie REO,

§  wsparcie i umocnienie duchowe w małżeństwach i rodzinach,

§  odpowiedzialne zaangażowanie w pracę zawodową, która jest powołaniem człowieka,

§  służba Panu Bogu i ludziom, poprzez udział w życiu parafii, zaangażowanie w hospicjum itd.

W ciągu roku uczestniczymy następujących rodzajach formacji:

§  Formacja Liderów i Animatorów – jej celem jest umocnienie więzi z Panem Bogiem, otwarcie na postawę służby we wspólnocie – spotkania prowadzą koordynatorzy: ks. Jarosław Ciuchna i Bożena Krzywicka.

§  Stała Formacja (Szkoła Animatora) – zjazdy odbywają się raz w miesiącu w weekend przez dwa lata. Celem jej jest pogłębienie formacji duchowej i ludzkiej – spotkania prowadzi ks. Andrzej Brzozowski i Danuta Zajkowska.

§  Formacja Rodzin – spotkania formacyjne odbywają się raz w miesiącu, w niedzielę oraz rekolekcje wakacyjne – odpowiedzialni są  Państwo Ciołkiewicz, a Rekolekcje Rodzin współprowadzą kapłani z Archidiecezji Białostockiej, Diecezji Łomżyńskiej i Ełckiej.

Naszą posługę ewangelizacji realizujemy również przez:

§  Msze Święte z modlitwą o uzdrowienie w kościele pw. Św. Rocha w każdy ostatni poniedziałek miesiąca – często uczestnictwo w Eucharystii z modlitwą o uzdrowienie staje się odnowieniem relacji z Bogiem i wspólnotą Kościoła.

§  Modlitwę wstawienniczą – grupa modlitwy wstawienniczej posługuje w każdy piątek, w sali na plebanii parafii św. Rocha. Modli się w indywidualnych sprawach konkretnych osób, które o taką pomoc modlitewną proszą; w grupie posługują osoby z różnych wspólnot Białegostoku. Odpowiedzialna za grupę modlitwy wstawienniczej jest Danuta Zajkowska.

§  Wieczory uwielbienia – prowadzi zespół „OdNowa”.

§  Posługę muzyczną na rekolekcjach – Zespół „ Śpiewaki Odnowy”.

§  Modlitwę za miasto.

§  Modlitwę za Klinikę NaProMedica w Białymstoku

§  Organizację bezalkoholowych Balów Sylwestrowych

Święta

Piątek, I Tydzień Adwentu
Rok A, II
Dzień Powszedni albo wsp. św. Mikołaja, biskupa